باباملل

با انسداد مبادی ورودی و خروجی غزه از سوی نظامیان اسراییلی یک تراژدی انسانی در تمام ابعاد آن در حال خلق شدن است و سخن گفتن و گلایه از عدم واکنش جامعه جهانی در برابر این نقض فاحش حقوق بشر با توجه به توازن قوای موجود در عرصه نظام بین المللی راه به جایی نمی برد.

گلایه از این روند موجود در عرصه نظام بین المللی هر چند به جاست و یک حق انسانی برای تمام ساکنان کره زمین است ،اماروی این این وجیزه تنها در این حد محدود نمی ماند چرا که با توجه به واقعیات موجود انتظاری از عملکرد مطلوب کسانی که فلسطین و فلسطینیان را دشمن خود و یا تروریست!و... می خوانند شاید انتظار به جایی نباشد.

سردمداران حکومت مصر باید به افکار عمومی جهان عرب،جهان اسلام و وجدان های بیدار جامعه بشری پاسخ دهند که آیا تلاش برای کسب زعامت جهان عرب را تنها برای تزیین و دکور می خواهند و آیا ادعای رهبری بر جهان عرب وادعای ایفای نقش بزرگ تر و حامی برای فلسطینیان مسئولیت این کشور را در برابر حمایت از مردم مظلوم فلسطین بیشتر نمی کند؟

متاسفانه دولت مصر امروز نه تنها اقدامی در برابر جنایات اسراییل در غزه انجام نمی دهد بلکه خود نقش"شریک دزد و رفیق قافله"را بازی می کند در حالی که همانطور که اشاره رفت ادعاهای مربوط به رهبری حاکمان مصر بر جهان عرب" گوش فلک را کر کرده است".

سوخت تنها نيروگاه برق نوار غزه تمام شد و منطقه در تاريكي كامل فرو رفت و مردم در زير نور شمع زندگي مي كنند و ذخيره غذايي آنها نيز رو به اتمام است. اين خبري است كه اين روزها مي شنويم و بنظر مي رسد به شنيدن اينگونه خبرها ديگر عادت كرده ايم.
پيرزنان، پيرمردان و كودكان مظلوم و بي پناه نوار غزه در بدترين شرايط ممكن زندگي ميكنند؛ شايد بهتر است بگويم در شرايط قرون وسطايي! ولي همچنان مردانه و قهرمانانه مقاومت مي كنند و سرتعظيم و كرنش در مقابل زورگوئيها و ددمنشيهاي اسرائيل غاصب فرود نمي آورند و اورا دوست خود نيز نمي دانند.
شايد نيم قرن مقاومت و ايستادگي در مقابل اين همه ظلم وجنايت و اشغالگري هنوز كافي نيست كه بفهميم، ملت مظلوم و در بند فلسطين هيچگاه ملتي را بنام اسرائيل به رسميت نخواهد شناخت و دست از مبارزه و مقاومت خود بر نخواهد داشت. ولي افسوس و هزار افسوس كه هنوز بعضي ها و بويژه كشورهاي عربي، به اين باور نرسيده اند و تصورمي كنند با بي توجهي به اوضاع مردم فلسطين و از طريق مذاكرات بيهوده و بي حاصل در لابي هاي صهيونيستي مي توانند مرهمي بر كهنه زخم 50 ساله اين ملت مظلوم و رنجديده بگذارند.
سكوت مرگبار و عجيب كشورهاي مسلمان و مدعيان حقوق بشر در مقابل فجايع انساني كه در نوار غزه در حال رخ دادن است، انگشت حيرت بر دهان و غم سنگين و كشنده بر دل همه آزادگان و نوعدوستان جهان مي گذارد و هر مسلمان آزاده اي را به ياد جمله معروف سرورآزادگان دو عالم، حسين ابن علي(ع) مي اندازد كه در ميان لشگربه ظاهر مسلمان يزيد(لعن) فرمود:
هل من ناصر ينصرني ( آيا كمك كننده اي است كه مرا ياري كند؟)
ان لم یکن لکم دینُُ فکونو احراراً فی دنیاکم ( اگر دين نداريد لااقل در دنيا آزاده باشيد!)
عجيبتر اينكه، كشور باصطلاح مسلمان مصر هم كه در همسايگي نوارغزه است، درها را به روي مردم مسلمان و بي پناه محاصره شده بسته و دريغ از كوچكترين كمك و فريادرسي!!
تا به كي بايد به تماشاي اين همه ظلم و بي عدالتي و رنج و شكنجه پيرزنان و پيرمردان و كودكان مظلوم وبي پناه فلسطين بنشينيم و هيچ كاري نتوانيم از پيش ببريم؟! آيا وقت آن نرسيده كه بجاي اين همه تحليلها و مقالات و كنفرانسها به يك ريشه يابي اساسي و يافتن راه حلهاي بنياديين و اصولي بپردازيم واز كلي گوئيها و نظرات بعضا غيركارشناسي پرهيز كنيم. آيا حضرت امام (ره) نفرمودند اگر هرمسلمان يك سطل آب بر روي اسرائيل بريزد، او را آب خواهد برد؟ دستگاه ديپلماسي كشور به منظور رسيدن به اين آرمان بزرگ دراين چند سال چه برنامه هايي از منظر سياستهاي داخلي و همچنين سياستهاي خارجي و بين المللي تدوين و ارائه نموده است؟ كدام حرف و مطلب و طرح جديد را در اين خصوص در مجامع و كنفرانسهاي بين المللي ارائه كرده است؟ آيا رفتار و كردار و سياستهاي ما بعنوان ام القراي دنياي اسلام تا چه حد موجب كاهش و بازدارندگي جنايات رژيم صهيونيستي عليه ملت ستمديده فلسطين شده است؟
به نظر ميرسد، ملت و كشور مظلوم فلسطين پس از تحمل نيم قرن آوارگي، جنگ، خونريزي، نسل كشي وقتل و غارت توسط رژيم غاصب صهيونيستي و در مقابل چشمان همه جهانيان، نياز به يك مرهم واقعي و دائمي دارد و اين مهم ميسر نخواهد شد مگربا همدلي، وحدت و همصدايي همه مسلمانان جهان و همه كشورهاي عربي. انشاءالله